Er valt een ongemakkelijke stilte in de vergadering. De vraag die zojuist is gesteld beneemt de deelnemers de adem en roept tegenstrijdige gevoelens op. Wil ik mijn mening wel geven? Wil ik de mening van de anderen wel horen ook als ik daarvan kan schrikken? Het gebruik van social media was de aanleiding. Een situatie uit mijn praktijk vorige week, met een verrassende wending.

 

Heeft het gebruik van social media ook nadelen?

De vraag begon nog met een omweg: heeft het gebruik van social media ook nog nadelen? Aan het woord is een nieuw OR-lid van een organisatie die het onderhoud verzorgd in de sociale woningbouw. We hebben met de aanwezigen een geanimeerde discussie over de mogelijkheden van Facebook, Twitter, enquêtes en polls. De moderne middelen die door de OR, steeds meer, soms schoorvoetend, inzet Uit de reactie van de OR-leden is de animo nog niet zo groot.

Maar dan komt het konijn uit de hoge hoed. Er is namelijk een aanleiding voor het stellen van deze vraag. Een onaangename aanleiding. In de week daarvoor heeft een medewerker zich, in de ogen van dit OR-lid, heel ongepast uitgelaten over vluchtelingen via social media. Ik voelde de heftige emoties. En dit riep ook verschillende vragen op. Hoe kun je als OR op een constructieve manier een discussie hebben met je collega’s?  Moet je wel via social media willen discussiëren als je het gevaar loopt dat dit soort meningen het gesprek gaan domineren? Wat is de toegevoegde waarde voor ons als OR? Is alles wat je via social media doet openbaar, en is dat een probleem?   We hebben een interessante discussie gehad over deze kwesties, waarna de OR een voorlopige keuze heeft gemaakt welke plek zij social media geven in hun werk in de komende periode.

 

Moeilijke discussie aangaan?

Maar er bleek nog een kwestie op tafel te liggen. En daar draaiden we omheen. Kan dit wel, kun je zo’n opmerking maken in ons bedrijf? En dat had te maken met de lastige vraag: Heeft het bedrijf iets van doen met je privémening? En wat is dan goed en wat is fout in deze kwestie?

In de media zijn de afgelopen tijd twee ontwikkelingen te zien die van belang zijn in deze discussie. Ten eerste stokt de echte discussie over vluchtelingen wanneer er een scheidslijn wordt gelegd tussen een kamp met een goede en een kamp met een foute mening. Door iemand met een andere mening in het “foute kamp” te plaatsen ontstaat er een soort superieure moraal en groeit het onbegrip en de gevoelde afstand.

Ten tweede worden privéreacties van medewerkers op social media ook gelinkt aan het bedrijf van de betreffende medewerker. Voorbeeld hiervan was afgelopen jaarwisseling de klacht van een Amerikaanse dame die van mening was dat ze te weinig aandacht kreeg van de medewerkers van een restaurant, omdat deze medewerkers druk waren met een andere gast die een hartaanval kreeg. Na alle negatieve reacties heeft haar werkgever ook afstand gedaan van haar uitlatingen, met de opmerking dat dit niet strookt met de waarden van de kapsalon waar zij werkt.

En over waarden van het bedrijf, daar kwamen wij in onze discussie ten slotte ook uit. Want na wat doorpraten ging het niet alleen over de mening van de medewerker (hoewel iedereen daar iets van vond, en niet hetzelfde) maar vooral over de gevoelde zorg wat dit betekent wanneer deze medewerker in zijn werk in contact komt met vluchtelingen. Hetgeen niet ondenkbaar is omdat de woningcorporatie waarvoor zij het onderhoud verzorgen ook vluchtelingen huisvest.

match-1100912_1920Wij hebben het niet ter plekke opgelost. Maar wel gemarkeerd dat de OR een discussie hierover kan starten in het bedrijf, te beginnen in het overleg. Het is een lastige discussie want natuurlijk komen er meningen om de hoek kijken die volledig tegenover elkaar staan. Dat vraagt ruimte voor verschillende meningen, ook als ze onwelgevallig zijn voor de een of de ander. Met centraal de vraag wat er van de medewerkers wordt verwacht ten aanzien van zijn professionele gedrag, naast zijn persoonlijke mening.

Welke moeilijke kwesties waren in uw organisatie rond? En pakt u deze aan of gaat u hem uit de weg?  En is er dan echt ruimte voor ieders mening?